Nieuwe EN 1090-2 gepubliceerd!

07-08-2018

In september 2012 heeft de technische commissie CEN/TC 135 op basis van een rondvraag bij de lidstaten beslist om de norm EN 1090-2 te herzien. Er werd binnen de technische commissie een werkgroep opgezet (WG2) die zich zou ontfermen over deze nieuwe versie.

In januari dit jaar werd eindelijk de finale draft van de norm goedgekeurd. De lange periode die sindsdien verstreken is, geeft aan dat het geen gemakkelijke klus geweest is om deze nieuwe versie op te maken. De norm werd in augustus gepubliceerd in België. In september is er een artikel gepubliceerd in de vakbladen Lastechniek en Metallerie om de wijzigingen toe te lichten. Nav een aantal reacties op het artikel geef ik graag volgende bijkomende informatie:

Ivm de EXC uitvoeringsklasse:

Er wordt voor het bepalen van de uitvoeringsklasse in de nieuwe versie van EN 1090-2 volledig doorverwezen naar EN 1993-1-1:2005/A1:2014.

In het artikel staat ook vermeld dat de norm EN 1090-2 niet meer vermeldt dat indien er geen uitvoeringsklasse is gespecifieerd, EXC2 moet gelden.

Bovenstaande is correct maar dit betekent echter niet dat dit niet meer zo is in België! Naast de bepalingen in EN 1993-1-1:2005/A1:2014 dient men ook de nationale bijlage erbij te nemen:

NBN EN 1993-1-1 ANB:2018. Deze geeft op blz. 22 aan dat "Bij ontstentenis van informatie wordt verondersteld dat de uitvoeringsklasse EXC2 van toepassing is". Dus, het wordt idd niet meer in EN 1090-2 vermeld (zoals het artikel ook aangeeft), maar men moet EN 1993-1-1:2005/A1:2014 gebruiken in combinatie met de nationale bijlage, welke voor elk land verschillend kan zijn. In België is het dus nog steeds zo dat indien de EXC-klasse niet opgegeven is, EXC2 moet gelden!

Ivm traceerbaarheid igv EXC3 en EXC4:

In de paragraaf “voorbewerken en samenstellen” van het artikel luidt de eerste zin:

“Voor EXC3 en EXC4 wordt niet meer expliciet vermeld dat het materiaal tot het materiaalcertificaat traceerbaar moet zijn.” In paragraaf 6.2 “identificatie” van de nieuwe norm is dit idd niet meer vermeld. Welke zijn dan de eisen ivm traceerbaarheid?

Men moet zich beroepen op paragraaf 5.2 “identificatie, inspectiedocumenten en traceerbaarheid” uit de norm die in vergelijking met de vorige versie niet gewijzigd is. Deze paragraaf stelt:

“Voor EXC3 en EXC4 moeten basisproducten in alle stadia naspeurbaar zijn, van de ontvangst tot de oplevering na opneming in het werk. Deze naspeurbaarheid mag gebaseerd zijn op registraties voor een partij van producten vervaardigd met een standaardproductieproces, tenzij naspeurbaarheid voor elk product is gespecificeerd.”